De zorg die we delen

Door niet alleen te observeren maar actief deel te nemen aan de dagelijkse werking ontwikkelden we een prefiguratieve praktijk. Prefiguratie vertrekt vanuit het idee dat maatschappelijke verandering niet wordt uitgesteld tot de toekomst, maar reeds in het heden wordt geoefend. Koken, organiseren, deelnemen aan activiteiten en het collectief gebruiken van ruimtes vormden zowel onze onderzoeksmethode als onze ontwerppraktijk.

De masterproef neemt de vorm aan van een tweezijdig boek. De zijde ‘een zorgethiek bouwen’ richt zich tot de ontwerper en onderzoekt hoe een zorgethische houding nieuwe ontwerpkaders kan opbouwen. Theoretische inzichten rond de private, publieke en collectieve sfeer worden gekoppeld aan concrete ervaringen binnen De Kompaan. We belichten hoe thuis functioneert als een vorm van privilege, wat de buurt betekent binnen de buurtkeuken, hoe met verschil binnen gemeenschappen wordt omgegaan, en hoe verbinding ontstaat. We eindigen met een ruimtelijk experiment: de bouw van een leemoven als collectief maakproces.

De zijde ‘kamers van de stad bewonen’ vertrekt vanuit de bewoner en de gemeenschap en belicht de dagelijkse praktijken van de verschillende buurtkeukens die we doorheen het academiejaar hebben bewoond. Deze praktijken worden blootgelegd door middel van uitgeschreven ongeschreven regels en de personificatie van objecten. Zo worden de bewoonde ruimtes benaderd vanuit hun interne logica. Beide zijdes zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en worden samengebracht onder de noemer ‘De zorg die we delen’.