Het dorp als educatieve ruimte

Deze thesis onderzoekt hoe kennisoverdracht aan kinderen kan worden versterkt via een participatief ontwikkelde ruimtelijk-educatieve interventie in Redi Doti, een inheems dorp in Suriname. Het onderzoek vertrekt vanuit de vaststelling dat bepaalde vormen van inheemse kennis, zoals kennis over traditionele bouw, planten, taal, verhalen en ambachten, niet meer vanzelfsprekend worden doorgegeven aan jongere generaties. Deze kennis is beperkt schriftelijk vastgelegd en sterk verbonden met praktijk, leefomgeving, sociale relaties en ervaring.

Het onderzoek vond plaats binnen een samenwerking tussen de Universiteit Antwerpen, de Anton de Kom Universiteit van Suriname, kindermuseum Villa Zapakara en de Johan Cheliusschool in Redi Doti. Methodologisch vertrekt de thesis vanuit Participatory Action Research, waarbij actie, reflectie en bijsturing elkaar voortdurend beïnvloeden binnen een iteratief proces. Door middel van workshops, gesprekken, participatieve kaartmethoden en een try-outwandeling werd onderzocht hoe lokale kennis zichtbaar, bespreekbaar en ervaarbaar kan worden gemaakt voor kinderen.

Centraal staat de ontwikkeling van een interactieve wandeling waarin het dorp zelf wordt benaderd als educatieve ruimte. Via plekken, verhalen en opdrachten komen kinderen in contact met lokale kennis. De interventie wordt niet beschouwd als definitief eindproduct, maar als prototype en aanzet voor verdere ontwikkeling door de school, Villa Zapakara, AdeK en lokale partners. De inzichten uit dit proces worden daarnaast verbonden aan de museale context van Villa Zapakara, een interactief kindermuseum in Paramaribo dat werkt rond educatie, beleving en culturele kennisoverdracht.