Het NEST: Speculation Towards a Better Home

Deze masterproef onderzoekt hoe wonen opnieuw vorm kan krijgen wanneer de maatschappelijke, economische en stedenbouwkundige voorwaarden die het vandaag structureren niet langer als vanzelfsprekende uitgangspunten worden aangenomen. In een context waarin wonen steeds vaker verschijnt als een gestandaardiseerd, efficiënt en regelgestuurd product, stelt dit onderzoek de vraag hoe wonen opnieuw kan ontstaan als een persoonlijke en veranderlijke praktijk.

Aan de hand van een speculatieve toekomstprojectie, gesitueerd ongeveer 140 jaar vooruit, wordt wonen benaderd als een open vraag. De toekomst fungeert daarbij niet als voorspelling, maar als kritisch denkkader: een geconstrueerde werkelijkheid waarin andere vormen van verblijf, eigenaarschap, zorg, materialiteit en samenleven zichtbaar kunnen worden. Begrippen zoals tussenruimte, zorg, herkenning en subjectieve ervaring vormen daarbij belangrijke aanknopingspunten om wonen los te maken van zijn vanzelfsprekende definities.

Het onderzoek krijgt vorm via verschillende media: een mobiele woonunit op ware grootte, gebouwd uit gevonden materialen; filmische fragmenten en trailers; gesprekken, podcasts en observaties; en een beleidsmatige verkenning. Deze middelen functioneren als onderzoeksinstrumenten waarmee wonen tijdelijk in werking wordt gezet. In die keuze wordt de positie van ontwerpers bevraagd. De methode leert ons dat ontwerpen niet enkel bestaat uit het formuleren van een oplossing, maar uit het innemen van een houding tegenover de werkelijkheid.

Zo positioneert deze thesis wonen als een relationeel en subjectief proces: iets dat ontstaat door gebruik, zorg, materiaal, verhaal en collectieve herkenning. De inzet is geen sluitende oplossing voor de wooncrisis, maar een kritische methode om de voorwaarden waaronder wonen vandaag wordt begrepen opnieuw bespreekbaar te maken.