Kiemen van kwalitatieve publieke ruimte in Latour

Latour is een kleine maar dichtbebouwde wijk in het district Paramaribo, Suriname. Door de jaren heen ontstonden hier doorgangsroutes voor traag verkeer om drukke verkeersassen te vermijden — in het Sranantongo bekend als boropasi’s. Deze masterproef onderzoekt twee van deze boropasi’s als publieke en sociaal-ruimtelijke plekken, en bouwt voort op eerder onderzoek van Margo Degol, Minna Vanhoolst en Jhelisa Wielkens. Vanuit hun bevindingen wordt nu gefocust op tastbare veranderingen, via participatief actieonderzoek (PAR) en ontwerpgestuurd participatief actieonderzoek (DD-PAR).

De eerste boropasi, naast buurtcentrum StiBuLa, kampt met veiligheidsproblemen door gebrek aan sociale controle, straatverlichting en een degelijk afwateringssysteem. Voortbouwend op vorig jaar wordt nu overgegaan tot actie: de boropasi wordt verhard en voorzien van zonne-energie verlichting, zonder de stem van de buurt te verliezen. Daarnaast worden mogelijkheden onderzocht om de plek kindvriendelijk op te vrolijken. Deze fysieke ingrepen versterken de samenwerking met StiBuLa en fungeren als katalysator voor verdere participatie en dialoog.

De tweede boropasi, naast Snoopy, heeft al een sterke sociale controle vanuit de buurt waardoor het veiligheidsgevoel aanwezig is. Hier richt het onderzoek zich op het (her)activeren van de plek via tijdelijke, sociale interventies en activiteiten, met het potentieel om uit te groeien tot een kwalitatieve publieke verblijfsruimte.

Beide boropasi’s worden parallel onderzocht als afzonderlijke maar vergelijkbare cases: de ene via materiële, permanente actie, de andere via sociale activatie. Deze vergelijking maakt zichtbaar hoe context, tijdelijkheid en tastbaarheid een rol spelen in het succes van participatieve processen. De twee trajecten starten afzonderlijk maar groeien gaandeweg naar elkaar toe.