Zorgende architectuur in de kantlijnen van het instituut

Dit onderzoek vertrekt vanuit een leegstaand perceel in de Blindestraat in Antwerpen, gelegen tussen de campussen van de Universiteit Antwerpen, AP Hogeschool en het dagcentrum van CAW De Noen, een laagdrempelige welzijnsorganisatie. Hoewel het perceel vandaag dienst doet als fietsenstalling, graffitiplek en opslagplaats voor afvalcontainers, wordt het gekenmerkt door leegstand, verwaarlozing en een onduidelijke bestemming. Tegelijk vormt het een plek waar uiteenlopende gebruikersgroepen elkaar kruisen zonder daadwerkelijk samen aanwezig te zijn.

Vanuit deze context onderzoekt de masterproef hoe publieke restruimte, vanuit een zorgperspectief, kan functioneren als een plek voor meervoudige aanwezigheid. Het onderzoek vertrekt niet vanuit een vooraf bepaald ontwerp, maar ontwikkelt zich via een praktijkgerichte en ontwerpend-onderzoekende aanpak. Observaties, gesprekken, tijdelijke interventies en activaties worden ingezet als onderzoeksinstrumenten om te onderzoeken hoe verschillende publieken, studenten, passanten en mensen in een kwetsbare positie zich tot dezelfde ruimte kunnen verhouden. De complexe eigendomsstructuur van het perceel en de institutionele context maken elke ingreep afhankelijk van processen van toestemming, beheer en verantwoordelijkheid. Hierdoor verschuift de rol van ontwerper naar bemiddelaar, zorgcoördinator en netwerkbouwer.

Het onderzoek toont hoe tijdelijke activaties niet alleen ruimtelijke mogelijkheden zichtbaar maken, maar ook nieuwe relaties, vormen van gedeeld gebruik en collectieve verantwoordelijkheid kunnen genereren. Door te werken in de kantlijnen van het instituut onderzoekt deze masterproef hoe zorg kan functioneren als een ruimtelijke en sociale ontwerppraktijk. De resultaten tonen dat de transformatie van een vergeten stedelijke tussenruimte niet uitsluitend afhankelijk is van fysieke ingrepen, maar evenzeer van de netwerken, relaties en zorgstructuren die rond een plek worden opgebouwd.